Βράδυ Σαββάτου


Brainstorming / Πέμπτη, Μάρτιος 29th, 2018

Σάββατο βράδυ ήταν και η φίλη μου η Κίκα είπε να με κυκλοφορήσει. Θα πιούμε, θα χορέψουμε, θα γελάσουμε, θα περάσουμε καλά. Κοριτσοπαρέα εν δράση λοιπόν, γέννημα θρέμμα Θεσσαλονικές (καταλαβαίνεις, γκλίτερ, στράς, φρου φρου και αρώματα), πήραμε σβάρνα τα στενά και ξεκινήσαμε για ένα όμορφο διασκεδαστικό βράδυ.  Τριάντα έγινα και η αλήθεια είναι ότι αποφεύγω (πλέον) να βγαίνω, πόσο μάλλον Σαββατόβραδα. Ναι, ναι θα την συναντήσεις σίγουρα την κουτσή Μαρία. Θα δυσκολευτείς να βρεις πάρκινγκ, και αν επιλέξεις να πας σε μαγαζί με κόσμο, θα κάτσεις (αν είσαι τυχερός) σε μια γωνίτσα για δύο, παρέα με άλλα πέντε ή και παραπάνω άτομα, άγνωστα μεταξύ τους. Και μην περιμένεις να βρεις σκαμπό να κάτσεις ή καρέκλα. Τα ρούχα σου θα τα κρεμάσεις μαζί με άλλα πόσα, ανθρώπων που δεν γνωρίζεις. Το ποτό που θα σου σερβίρουν, είναι πολύ πιθανό, να σου καταστρέψει τις επόμενες μέρες, θα μυρίζουν τσιγάρο μέχρι και τα εσώρουχα σου, αλλά μην πτοείσαι, θα κάνεις ένα check in, θα ανεβάσεις και ένα story και με τα πρώτα like όλα θα είναι καλύτερα.

Το ξέρω ότι υπάρχει πάντα η δυνατότητα να πας και αλλού, σε μαγαζιά με προσωπικότητα, ταυτότητα, αισθητική και ποιότητα, πόσο μάλλον σε μια πόλη όπως η Θεσσαλονίκη, με τόσες πολλές εναλλακτικές. Αλλά το δικό μου Σαββατόβραδο ήταν διαφορετικό.  Τι έχεις αγάπη μου, τι σκέφτεσαι μου έλεγε γελώντας η φίλη μου η  Κίκα. Ξέρει ότι τρελαίνομαι να παρατηρώ τους ανθρώπους και να βλέπω πίσω, από αυτό που νομίζουν ότι εκπέμπουν και ότι δεν μου αρέσει καθόλου (πες με και ξενέρωτη, πάνω από όλα καλή καρδιά) να είμαι όρθια με το ποτό στο χέρι σαν ξυλάγγουρο. Κίκα μου, της είπα, δεν νομίζω ότι περνάει κανείς καλά εδώ. Κορίτσια vs αγόρια. Κανείς δεν χόρευε. Δεν μιλούσαν καν μεταξύ τους. Κάποιοι (οι περισσότεροι δυστυχώς) ήταν πάνω από το κινητό τους. Χαμογελούσαν μόνο όταν κάποιος από την παρέα βαριόταν και έβγαζε μια φωτογραφία για να δείξει πόσο καλά περνάνε.

Dressed code για τις γυναίκες; Σίγουρα ψηλοτάκουνο, μην κάνεις το λάθος και βάλεις χαμηλό, θα είσαι σαν την μύγα μες το γάλα και αν δεν είσαι και το πρώτο μπόι, την πάτησες (ή σε πάτησαν καλύτερα). Τι; Θα πονέσουν τα πόδια σου; Α, όχι σε παρακαλώ, Σάββατο βράδυ είναι. Αν είσαι άντρας και Θεσσαλονικιός, ξέρεις εσύ. Τζινάκι, πουκάμισο, και μην κάνεις το λάθος και μιλήσεις σε αυτήν που σου γυάλισε. Προς Θεού. Να είσαι ο άντρας ο βαρύς που δεν λέει πολλά. Τι κι αν φύγει το κορίτσι και δεν προλάβεις να το γνωρίσεις.

Ναι, δεν τα γράφω σοβαρά τα παραπάνω. Στενοχωρήθηκα όμως. Καταθέτω την αλήθεια μου και νομίζω ότι εκείνο το Σαββατόβραδο οι περισσότεροι ζούσαν ένα δράμα, μια αγγαρεία. Γιατί να το κάνει κάποιος αυτό στον εαυτό του; Έχεις την δυνατότητα να βγεις, να χορέψεις, να γελάσεις και να περάσεις καλά με την παρέα σου και επιλέγεις να κοιτάς τα like που μάζεψες; Γιατί; Ας μου απαντήσει κάποιος.

Δεν πήγαμε μόνο σε ένα μαγαζί, εννοείται. Κάναμε το λάθος λόγω παρέας (πιστεύω ότι με θεωρούν τρελή με τις τοποθετήσεις μου) και μπήκαμε σε μαγαζί που έπαιζε house. Από τα πιο γνωστά της πόλης. Καμία από τις δυο μας δεν ακούει αυτό το είδος μουσικής. Αφού στριμωχτήκαμε δίπλα στην κοπέλα που κρατούσε μάρκα (η βασίλισσα του μαγαζιού που χάρη μας έκανε που μοιραζόταν μαζί μας τον αέρα που αναπνέει), δεν πέρασε ένα τέταρτο που κοιταχτήκαμε, γελάσαμε και πήραμε τα μπογαλάκια μας για άλλα μέρη αναζητώντας αρχικά λίγο καθαρό αέρα.

Πώς πέρασα εγώ; Τέλεια! Και χόρεψα και γέλασα, και την φιλενάδα μου είδα, και την βόλτα μου έκανα, και τυχερή αισθάνθηκα  και κατάλαβα ότι τελικά στην εποχή μας είσαι μάγκας αν ξέρεις να διασκεδάζεις και ας ήμουν άρρωστη τις επόμενες δυο μέρες(είπαμε πάνω από όλα καλή καρδιά) . Η συμβουλή μου; Αν έχεις την δυνατότητα, βγες Πέμπτη (η καλύτερη μέρα κατά την γνώμη μου), άσε το κινητό στην τσάντα ή την τσέπη σου, και επέλεξε την κατάλληλη παρέα που θα σε κάνει να ξεχαστείς. Μην πιεις πολύ, θα το μετανιώσεις το επόμενο πρωί. Διάλεξε ένα χώρο, ένα μαγαζί κοντά στην αισθητική σου, με μουσική που σε εμπνέει, και κοίτα να το απολαύσεις. Δεν μπορεί ο καθένας να το κάνει. Όποιο και αν είναι το στέκι σου, ότι μουσική και να ακούς, ότι ρούχο και αν επιλέγεις, να θυμάσαι ότι είσαι τυχερός που έχεις την επιλογή να βγεις Σάββατο βράδυ, γι’ αυτό κοίτα να περάσεις καλά. Και αν συναντηθούμε μες της πόλης τα στενά, ελπίζω να είμαστε ευδιάθετοι και να το απολαμβάνουμε, γιατί αν διάβασες όλο το άρθρο, δικός μου είσαι και με νιώθεις. Μέχρι την επόμενη έξοδο Σαββατόβραδου, may the force be with you!

 

Στην Κίκα, που πάντα στο τέλος, παρέα θα γελάμε…