Η ζωή είναι μικρή για να ‘ναι θλιβερή, μωρό μου


Brainstorming / Κυριακή, Φεβρουάριος 24th, 2019

                                                                               Photo by Oleg Oprisco

 

-Φαροφύλακας, φίλη. Φαροφύλακας έπρεπε να γίνω. Αυτό λέω κάθε φορά που αγανακτώ στην δουλειά.- Φαροφύλακας, ξέρεις τι ωραία; Μόνη μου, εγώ και ο φάρος μου, στην ησυχία μου. Δίπλα στην θάλασσα. Ηρεμία και ο μήνας έχει εννιά. Έχουν μια γοητεία οι φάροι. Είχα δει ένα ντοκιμαντέρ για την ζωή ενός φαροφύλακα, και ναι επηρεάστηκα, ζήλεψα και κάθε φορά που θα εκνευριστώ θα θυμηθώ πόσο εξαιρετική ιδέα θα ήταν να αλλάξω καριέρα και παρέα με τον Αγγελάκα να πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό, να κατεβαίνω μόνο όταν θα θέλω να γελάσω, σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ.


Είναι μερικοί άνθρωποι που μπορούν να σε οδηγήσουν στην τρέλα. Λίγο στραβά να πήγε η εβδομάδα σου και η παρουσία τους απλά, μπορεί να σε εξοργίσει. Είναι στιγμές που λες ότι δεν υπάρχει σωτηρία, η βλακεία είναι ανίκητη, παντοδύναμη και ότι η γενικότερη κατάσταση είναι τραγελαφική. Όχι, όχι homo sapiens. Apes. F@cking apes όπως λέει ένας γνωστός.

Θα μου πεις, εσύ τα λες αυτά; Εσύ που μας έχεις ζαλίσει με την θετική σκέψη, τον αλτρουισμό, την αλληλεγγύη και όλες της θεωρίες της δικτατορίας της αισιοδοξίας;

Ήμουν πάντα ειλικρινής και δεν σου κρύβω ότι πολλές φορές σκέφτηκα να αλλαξοπιστήσω. Να βουτήξω στον βούρκο της χολής, της μιζέριας, της παραίτησης, της άρνησης, της αδιαφορίας, της κακίας και της απύθμενης βλακείας.

Οι γονείς μου συνηθίζουν να λένε ότι από το νηπιαγωγείο έπαιρνα υπό την προστασία μου τους πιο αδύναμους, και έμπαινα πάντα, με το έτσι θέλω, μπροστά σε οποιαδήποτε επίθεση μπορεί να δεχόντουσαν. Πίστευα στο ανθρώπινο γένος και έπρεπε να προστατέψω εκείνους που το είχαν ανάγκη. Από πάντα θυμάμαι τον εαυτό μου, με την προσπάθεια να είμαι καλή. Να είμαι σωστή. Να είμαι δίκαιη και αντικειμενική. Με ένοιαζε από πάντα να κάνω αυτό που πρέπει χωρίς να ενοχλήσω, χωρίς να επηρεάσω αρνητικά κάποιον. Με το σταυρό στο χέρι που λένε. Αν μπορούσα να βοηθήσω το έκανα, με μοναδικό αντάλλαγμα, μια καινούργια φιλία. Μία δόση θετικής ενέργειας. Όχι, ο Βασιλάκης Καΐλας δεν είμαι σίγουρα, και ούτε η Ιωάννα της Λωραίνης, χρόνια μετά παρατήρησα ότι δεν τα κατάφερνα πάντα, αλλά ήθελα να γίνω καλός άνθρωπος.

Φυσικά και έφαγα τα μούτρα μου άπειρες φορές, και συνεχίζω με μεγάλη επιτυχία, να απογοητεύομαι και να απορώ με την αγένεια, την βλακεία, την ψευτιά. Καμιά φορά, όσο σωστός και να είσαι, όσο υπομονή και να έχεις, όσο αγνές και τίμιες και αν είναι οι προθέσεις σου, η επιτυχία της προσπάθειάς σου δεν βρίσκει πάντα ανταπόκριση. Είναι ο πελάτης που καλημέρισες χαμογελαστά και εγκάρδια και δεν σε κοίταξε ποτέ. Είναι η κακόγουστη παχουλή τραπεζικός που βλέπεις κάθε Δευτέρα πρωί στην τράπεζα. Είναι πάντα κουρασμένη, πάντα θυμωμένη, πάντα αγενής, έχει πάντα δίκιο και φταίνε πάντα οι άλλοι. Χαμογελάει μόνο σε νεαρούς-γυπαετούς μεταξύ των 30-35 χρονών. Ίσως εκεί να είναι η λύση του προβλήματος, σκέφτομαι κάθε Δευτερά πρωί περιμένοντας στην ουρά.  Είναι ο μίζερος περιπτεράς, που σε ξέρει τόσα χρόνια, δεν σου κάνει ποτέ ψιλά και σε κοιτάει πάντα σαν να σε μισεί. Ήσουν πάντα ευγενικός μαζί του. Πάντα χαμογελαστός και εκείνος πάντα σε μισεί. Γιατί; Είναι ο σαχλαμάρας που δεν θέλεις άλλο να ακούς. Είναι ο φίλος που σε χρησιμοποίησε. Ο γκόμενος που σε κορόιδεψε. Ο συνεργάτης που σου έσκαβε τον λάκκο, ο άνθρωπος που πρόδωσε την εμπιστοσύνη σου, ο μπουρτζόβλαχος, γιδοβοσκός σου γείτονας, που νομίζει ότι είναι ακόμα στο χωριό του.

Έπρεπε να είμαι καλά για να είμαι καλή. 

Η ζωή είναι μικρή για να ‘ναι θλιβερή, μωρό μου…
Η ζωή είναι μεγάλη μην την κάνεις καρναβάλι
Χάρτινο Τσίρκο, Τρύπες (1996)

 

Στις απαρχές των τριάντα και μετά από ένα χρόνο γιόγκα, αποφάσισα όλη αυτή την προσπάθεια αλτρουισμού και καλοσύνης, να την εφαρμόσω πιο ουσιαστικά. Έπρεπε να είμαι καλά για να είμαι καλή. Επέλεξα να είμαι καλά.  Κοίταξα πίσω, παρατήρησα τα λάθη, απομάκρυνα τα τοξικά απόβλητα, και προσπαθώ να γίνω καλύτερη.  Ίσως όντως ο σκοπός της ζωής να είναι η εξέλιξη του εαυτού μας.

Ο σκοπός της ζωής είναι η εξέλιξη του εαυτού μας. Να πραγματοποιήσουμε της επιταγές της φύσης μας-γι αυτό το σκοπό ήρθαμε στη γη. Οι άνθρωποι […] Έχουν ξεχάσει το ύψιστο καθήκον, το χρέος τους απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό.

Απόσπασμα από το «Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ, Όσκαρ Ουάιλντ.

 

 

 

Σύμφωνα με τους γονείς μου λοιπόν, δεν φταίω. Έτσι γεννήθηκα. Θύμα ή ευκολόπιστη; Ο Ρόμπεν των Δασών, Αμελί Πουλέν ή άξια της μοίρας μου; Ε, τι να κάνουμε, μες την ζωή είναι και αυτά. Οι φήμες λένε, αν δεν πάθεις δεν θα μάθεις. Και κάθομαι και σκέφτομαι και αναρωτιέμαι στην αγγλική, «what the f@ck?» Γιατί; Γιατί τέτοια υποκρισία, τέτοια βλακεία, τέτοια ψευτιά και αγένεια, τέτοια μοχθηρία. Τι άλλο θα δουν τα μάτια μας; Πόσο δύσκολη είναι η ευγένεια; Ακούγομαι σαν γεροντοκόρη εβδομήντα ετών, αλλά αλήθεια πόσο δύσκολος είναι ο στοιχειώδης σεβασμός; Πόσο ατελείωτη είναι η βλακεία;

TrueStory #10

-Φυσικά και ο Τσίπρας σας έδωσε το πρωτάθλημα, γιατί πούλησε την Μακεδονία. Φως φανάρι, είπε καμαρωτός για την συνομωσιολογική εξυπνάδα  που ξεστόμισε.

-Σε παρακαλώ, μη μιλάς, απάντησε και χρησιμοποίησε την χειρονομία «Talk to my hand».

Συζήτηση μεταξύ πωλητή ανταλλακτικών και συνεργιατζή. Τόπος του εγκλήματος, συνεργείο αυτοκινήτων στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Δευτέρα, πρώι. Έτος 2019. 

 

 

 

Δύο πράγματα είναι άπειρα: Το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, αν και για το σύμπαν δεν είμαι σίγουρος. Άλμπερτ Αϊνστάιν

 

 

Σπάνια πια θα μπω στην διαδικασία να συζητήσω με κάποιον που ζούμε σε ολοκληρωτικά διαφορετικό μήκος κύματος και προς αποφυγή παρεξηγήσεων δεν με ενδιαφέρει καθόλου ποιος πήρε το πρωτάθλημα. Δεν έχω πια το κουράγιο. Όντως μεγαλώνοντας γίνεσαι πιο επιλεκτικός. Ξορκίζω τον κακό μου εαυτό, η εξέλιξη είναι πολύ προσωπική υπόθεση αλλά επηρεάζει τόσα πολλά. Και σου έχω πει ότι επέλεξα να είμαι αισιόδοξη. Στο θέατρο μας έλεγαν να παρατηρούμε. Να προσπαθούμε να καταλάβουμε την θλιμμένη κυρία στο λεωφορείο και μέσα από την στάση της, την φιγούρα της, την εξωτερική της εμφάνιση και την ενέργεια των ματιών της, να προσπαθήσουμε να την νιώσουμε. Να την καταλάβουμε. Από τότε το εφαρμόζω συχνά. Και αν καταφέρω να αποσπάσω έστω και ένα αμήχανο χαμογελάκι νιώθω περήφανη και λίγο Νέλσον Μαντέλα. Παρατηρώ και θα αναγνωρίσω ότι πίσω από μια κακομούτσινη δευτεριάτικη φάτσα, ίσως να κρύβεται μια θλιβερή φιγούρα. Μια ξενυχτισμένη κουρασμένη νιότη.  Μια μεγάλη απώλεια. Μια ραγισμένη ερωτευμενή καρδιά. Δεν ξέρεις  τι μπορεί να τραβάει και αυτή η ψυχή. Σφίξε τα δόντια Ζωή, λέω στον εαυτό μου. Είσαι χορηγός θετικής ενέργειας, θέλεις να προσφέρεις, δώσε τόπο στην οργή. Όλοι έχουμε τα ψυχολογικά μας. Σου είπα και στο ένα νέο τέλος:» Η ίδια η ζωή είναι ένα δώρο. Ναι, το πολυτιμότερο. Ε, θα παλέψουμε, ως ρομαντικοί τύποι, να την κάνουμε καλύτερη.»

Ο θείος μου ο Μανώλης όταν ήμασταν μικρά για να μην λέει μπροστά μας την πιο γνωστή παγκοσμίως ελλήνικη βρισιά, όταν ήθελε να στολίσει κάποιον με αρνητικά κοσμητικά επίθετα, τον χαρακτήριζε, κολοκύθα. Οι κολοκύθες λοιπόν, είναι πολλοί. Οι κολοκύθες ζουν αναμεσά μας. Οι κολοκύθες είναι μάστιγα. Είναι παντού. Μπορεί να σε κάνουν να γελάσεις με τις τοποθετήσεις τους, να απορήσεις με την θρασυδειλία τους ακόμα και να θες να χτυπήσεις το κεφάλι σου στον τοίχο με το ψέμα και την υποκρισία τους. Είναι ένας φαύλος κύκλος, Κάνε το καλό και ριξ’ το στο γιαλό λένε, και ας σε πουν και κολοκύθα, μην σκας. Γίνε εσύ η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου, πρώτα για σένα και μετά για το κοινό καλό, για ένα καλύτερο αύριο.

Όχι δεν θα κατεβώ για δημοτική σύμβουλος. Σου είπα, φαροφύλακας και ο μήνας έχει εννιά. Είμαι πάλι εδώ με διάθεση γλυκόπικρη και χιουμοριστική, να σου στείλω αγωνιστικούς χαιρετισμούς και να μοιραστώ τις σκέψεις μου. Μας διέλυσε εμάς τους παρορμητικούς η Σελήνη στον Καρκίνο, και οι κολοκύθες θα κάνουν πάντα την εμφάνισή τους.  Σου γράφω όμως με άλλο σκοπό. Σου γράφω για να σε χαλαρώσω και να σε κάνω έστω και λίγο να γελάσεις, να ξεχαστείς και γιατί όχι και να προβληματιστείς. Μην σπαταλήσεις άλλη ενέργεια σε κανέναν κολοκύθα. Δεν αξίζει. Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή, μωρό μου. Μέχρι την επόμενη φορά μην ξεχάσεις να επιλέξεις παρακάτω την απάντηση που εκφράζει την άποψη σου για το άρθρο αυτό. Σε ευχαριστώ για τον πολύτιμο χρόνο σου. Namaste! Και αν πιστεύεις ότι έχεις κολοκυθομαγνήτη, να το κοιτάξεις. May the force be with you!