Καλά Χριστούγεννα κ. Σκρουτζ


Brainstorming / Τρίτη, Δεκέμβριος 18th, 2018

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή η γιαγιά μου λέει: -Βρε Ζωή, ξέρεις ποια ταινία θα ‘θελα να δω; Τον Σκρουτζ. Ωραία ταινία! Αλλά δεν το παίζουν πια στην τηλεόραση, όλο βλακείες και βλακείες, τους βαρέθηκα. (Γιαγιά Ζωή, μοναδική προσωπικότητα, grande και fabulous).

Πήρα το όνομα, πήρα την τρέλα και μου αρέσει και μένα αυτή η ταινία. A Christmas Carol, 1984. Παλιά ταινία, αλλά από τις καλύτερες. Είμαι από εκείνους που αγαπούν τα Χριστούγεννα. Τους νιώθω εκείνους που μελαγχολούν και δεν τα γουστάρουν και πολύ, τους κατανοώ, αλλά εγώ επιλέγω να τα απολαμβάνω. Με συγκινούν τα Χριστούγεννα. Επικρατεί μια νότα αγάπης, αλληλεγγύης και χαράς. 

Έχει καθιερωθεί πια , και κάθε Παραμονή Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς, συναντιόμαστε φίλοι και γνωστοί για την old time classic χριστουγεννιάτικη μπαρότσαρκα στο κέντρο της πόλης. Βρωμάει όλη η πόλη τσίκνα, είχε πει κάποτε ο δήμαρχος, με μια μικρή δόση αγανάκτησης, και δεν έχει και άδικο. Κάθε χρόνο τα ίδια. Χαμός παντού. Λες και μας έχουν κλειδωμένους και μας αφήνουν να κυκλοφορούμε μόνο τις Παραμονές. Αγαπώ να την μισώ αυτή την τρέλα. Με έχει πιάσει αρκετές φορές αγοραφοβία τέτοιες μέρες, είναι καταπιεστικό να πρέπει ντε και καλά να είσαι χαρούμενος και να περάσεις με το στανιό καλά. Αλλά  όλα είναι θέμα επιλογών. Και σου είπα, μου αρέσουν οι γιορτές και επιλέγω να τις απολαμβάνω. 

True Story #9

«Christmas Special»

Πρέπει να ήμουν επτά χρονών. Ήμασταν οικογενειακώς στο σπίτι της προγιαγιάς μου. Καθόμασταν όλοι μαζί, μιλούσαμε, γελούσαμε και σχολιάζαμε την Ρούλα Κορομηλά. Το κουδούνι χτύπησε και η πρώτη λογική εξήγηση που σκέφτηκε ο επτάχρονος εαυτός μου ήταν ότι επιτέλους ήρθε. Ο χυμώδης μουσάτος τύπος, που φοράει μόνο κόκκινο και μοιράζει δώρα και χαρά, με θυμήθηκε. Τρέξαμε με τον αδελφό μου σαν τρελοί. Ανοίξαμε την πόρτα. Τα δώρα, μας περίμεναν εκεί. Τρέξαμε στις σκάλες. Κοιτούσαμε πάνω, κοιτούσαμε κάτω, τίποτα. Άκρα του τάφου σιωπή. Μα πώς, αναρωτιόμασταν. Μέχρι και σήμερα ρωτάω τους γονείς μου πώς το έκαναν. Χαμογελούν συνωμοτικά και μου λένε:-Τι εννοείς; Ο Άγιος Βασίλης ήταν.  

Φέτος τα Χριστούγεννα με πέτυχαν σε περίεργη φάση. Το σύμπαν παίζει μαζί μου, σίγουρα αν κάποιος μας βλέπει από ψηλά, μας γλεντάει και γελάει πολύ. Συμβαίνουν πολλά από εκείνα τα » τίποτα δεν γίνεται τυχαία» και «όλα για κάποιον λόγο γίνονται». Αποφάσισα όμως, δεν σου κρύβω, να αλλάξω. Αποφάσισα να χαμογελάω πιο πολύ στους γύρω μου και ας είναι κακομούτσουνοί και αντιπαθητικοί. Προσπαθώ τουλάχιστον. Η καλημέρα μου είναι ποιο ουσιαστική, βαρύγδουπη και αληθινή. Μιλάω λιγότερο (όχι πάντα) και ακούω περισσότερο. Όταν δω κάτι όμορφο, θα το πω χωρίς δεύτερη σκέψη, θα επιβραβεύσω το παραμικρό επίτευγμα συνεργατών και φίλων και θα τον πω τον καλό μου τον λόγο. Λέω πιο πολλά ευχαριστώ και χαίρομαι με πολύ απλά και καθημερινά πράγματα. Δόξα τον Θεό λέω κι ας μην είμαι και μεγάλος φαν. Προσπαθώ να γελάω περισσότερο και να μην αφήνω κακές σκέψεις και τοξικούς ανθρώπους να μου χαλάνε την ζαχαρένια μου. Νοιάζομαι για τους δικούς μου ανθρώπους και αποφάσισα να τους το δείχνω περισσότερο. Προσπάθησα να συγχωρήσω, να κατανοήσω, επέλεξα να ξορκίσω τον κακό μου εαυτό. Η γιόγκα και ο διαλογισμός βοήθησαν πολύ. Δεν στο παίζω γκουρού, νευριάζω πολύ εύκολα, με ενοχλεί απίστευτα η βλακεία και η πονηριά, βρίζω πολύ και δεν έχω μεγάλη υπομονή, αλλά βοηθάει. Αποφάσισα να ομορφύνω την καθημερινότητα μου και αυτό ξεκινάει από το μέσα μας. Κάτω ο φασισμός της copy paste καθημερινότητας. Κάθε μέρα θα είναι γιορτή. 

Το πνεύμα λοιπόν των Χριστουγέννων με βρήκε και φέτος και ήταν το κερασάκι στην Τούρτα. Πάνω στην ώρα. Λίγο ο στολισμός στους δρόμους της πόλης, λίγο οι χριστουγεννιάτικες ταινίες, λίγο ο μελαγχολικός Elvis με το Blue Christmas, λίγο ο δέκατος τρίτος μισθός, λίγο το μέρισμα (Ω, Πατέρα Αλέξης, κέρνα τα παιδιά σου), πολλά θέλει να σκάσεις ένα χαμόγελο;

Είμαι από εκείνους που θα δουλεύουν πολύ φέτος στις γιορτές, αλλά είπα δεν μασάμε, θα περάσουμε τέλεια. Και αυτό προτείνω να πεις και εσύ. Η ευγνωμοσύνη είναι μια καλή αρχή. Η τεκίλα η έσχατη επιλογή. Χαμογέλα στον άγνωστο που περιμένει μαζί σου στην τράπεζα. Φάε και έναν κουραμπιέ παραπάνω, δεν χάθηκε και ο κόσμος. Τα δώρα από καρδιάς σε αυτούς που αγαπάμε, λειτουργούν σαν βάλσαμο. Πόσο πιο υπέροχο να δίνεις χαρά σε κάποιον που νοιάζεσαι; Είναι και αυτές οι διαφημίσεις στην τηλεόραση με τους συγκινητικούς, μοναχικούς παππούδες και της ξεχασμένες , μόνες γιαγιάδες και θυμήθηκα πάλι την πολυλογού γιαγιά Ζωή. Ελπίζω να πετύχει τον κύριο  Σκρούτζ  σε κάποιο κανάλι. Να προσπαθήσεις να συναντήσεις την οικογένεια σου και τους φίλους σου. Να περάσεις χρόνο μαζί τους, να γελάσεις και να δημιουργήσεις όμορφες χριστουγεννιάτικες αναμνήσεις. Πάρε πιο πολλά  τηλέφωνα και στείλε πιο πολλές ευχές. Τίποτα δεν είναι δεδομένο. Βοήθησε όσο μπορείς αυτόν που το έχει ανάγκη και κάνε το, με χαρά και αλτρουισμό. Και να το κάνεις συχνά. Χαμογέλα μωρέ. Άλλωστε όπως λέει και το γνωστό άσμα: It’s the most wonderful time of the year. 

Πάλι εδώ λοιπόν, με χριστουγεννιάτικη διάθεση και ένα πρήξιμο από τα πρώτα μελομακάρονα. Καλά Χριστούγεννα  και να περάσεις τέλεια! Κάθε καινούργια μέρα που ξημερώνει πρέπει να ναι γιορτή. Αν κάτι κάλο ξυπνάει μέσα σου τέτοιες μέρες, κράτησε το, μην το χάνεις. Κάνε το τρόπο ζωής και μην γίνεσαι γρουσούζης. Πάρε παράδειγμα από τον κύριο Σκρουτζ. May the force be with you!

Καλά Χριστούγεννα και μην ξεχνάς: Karma is a bitch, babe!


			

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *