Μια αστραπή η ζωή μας… μα προλαβαίνουμε


Brainstorming / Τρίτη, 28 Ιανουαρίου, 2020

“Το να ζεις μόνο δεν είναι αρκετό, είπε η πεταλούδα. Πρέπει να έχεις λιακάδα, ελευθερία και ένα μικρό λουλούδι. ” -Χανς Κρίστιαν Άντερσεν

Ατελείωτος αυτός ο Γενάρης και δεν λέει να φύγει. Η αναμπουμπούλα των γιορτών ανήκει πια στο παρελθόν. Νέα δεκαετία, νέα αρχή, ένα χρόνο ακόμα στην πλάτη μας και όμως προχωράμε με χαρά και τσαχπινιά. Οι νέοι στόχοι καταγράφηκαν με στόμφο και πυγμή. Δεν βρήκα ακόμα το ημερολόγιο με το τέλειο εξώφυλλο που θα μου κρατάει συντροφιά, αλλά οι αργίες σημειώθηκαν. Τριήμερα τσεκ, ημερομηνίες για το επόμενο ταξίδι, τσεκ, την Δευτέρα θα κόψω το τσιγάρο, τσεκ.

Πλούτωνας, Κρόνος και Δίας άραξαν στον Αιγόκερω και αφού μελέτησα με σεβασμό προς τα άστρα και το σύμπαν, τις προβλέψεις για την νέα χρονιά, ενημέρωσα με ενθουσιασμό τους φίλους μου τι επρόκειτο να μας συμβεί. Φυσικά και δεν με πήραν στα σοβάρα, δεν διάβασαν ποτέ αυτά που τους έστειλα και κοντεύει Φλεβάρης και τίποτα δεν άλλαξε.

-Διάβασε το εσύ φίλη μου, και πες μου μια περίληψη.

Αυτό που έχει σημασία στη ζωή, δεν είναι τι σου συμβαίνει, αλλά πως αντιδράς σε αυτό.

Charles Swindoll

Και είπα και φέτος πάμε δυνατά. Πάμε να τα καταφέρουμε. Μασάνε ωρέ τα παληκάρια; Είναι η χρονιά μας και όλα θα πάνε τέλεια. Θα παλέψουμε να επιτύχουμε ότι στόχο επιλέξαμε να φέρουμε εις πέρας. Η ζωή είναι ωραία. Πρέπει να την απολαύσουμε. Ευγνωμοσύνη. Συνειδητότητα. Αισιοδοξία.

Άλλα λίγο οι βιβλικές πυρκαγιές, λίγο τα μούτρα του Τραμπ, πολύ θέλει η αναγούλα; Αν είναι όμως για δυο τρεις ψυχάκηδες ηγέτες, του μάταιου τούτου κόσμου να μας βρει το κακό, έλα καλύτερα να πάμε στο νησί, η μάνα σου, εγώ και συ, να περιμένουμε τουλάχιστον ηλιοκαμένοι και χαλαροί, την επόμενη καταστροφή. Λίγο η πανταχού παρούσα ηλιθιότητα, λίγο το μίσος, η αμάθεια, η μιζέρια και ο φόβος που έχει κυριέψει τις ψυχές των μικροαστών, πόσα να αντέξει μια ψυχή; Αγρίεψε η κατάσταση και μου είπαν να πάρω σπρέι πιπεριού και να κόψω τις μοναχικές, νυχτερινές μου περιπλανήσεις στα στενά δρομάκια της πόλης. Διαρρήξεις, επιθέσεις, πυροβολισμοί, βρε λες όντως να πάμε στο νησί;

“Μια αστραπή η ζωή μας… μα προλαβαίνουμε.” -Νίκος Καζαντζάκης

Ονειρεύτηκα καλοκαίρι, τότε που τα ροδάκινα είχαν γεύση και αφού χαιρέτησα τον Ήλιο πέντε δέκα φορές, έκανα το πρωινό γεύμα βασική αφετηρία της κάθε μέρας. Μυστικιστική ιεροτελεστία, και να σου τα πορτοκάλια και να σου τα νερά, τα τσάγια και τα μέλια. Συνήθως με μουσική, κάποιες φορές σε απόλυτη σιγή. Στην δουλειά πάω με τα πόδια. Ακουστικά στο αυτί και είναι δυο τύποι στο ραδιόφωνο που μου φτιάχνουν την μέρα, με κάνουν να γελάω μόνη μου σαν τρελή στην διαδρομή και παίζουν τα τραγούδια μου. Θα είναι μια όμορφη δημιουργική βδομάδα σκέφτομαι. Και όσο πιο πολύ με ενθουσιάσει η επιλογή του επόμενου κομματιού, τόσο καλύτερα θα πάει η μέρα αυτή. Αλλά όντως αγρίεψε η κατάσταση. Και όλο κάτι θα δεις, όλο κάποιος θα σε εκνευρίσει, όλο και κάτι θα σου χαλάσει το ζεν.

“Μην παίρνετε τη ζωή πολύ στα σοβαρά. Όπως και να ‘χει, κανένας δεν βγαίνει απ’ αυτήν ζωντανός.”-Elbert Hubbard

Διάβασε εσύ φίλη μου είπες, και πες μου μια περίληψη. Περίεργα τα φεγγάρια τελευταία λοιπόν αλλά όπως λέει και το άσμα, είμαστε ακόμα ζωντανοί, στην σκηνή, σαν ροκ συγκρότημά. Πολλές αλλαγές μας περιμένουν σου λέω και με τον Κρόνο τίποτα δεν θα είναι εύκολο, αλλά το 2020 είναι σπουδαία χρονιά. Γι αυτό ψυχραιμία, υπομονή και επιμονή. Το μόνο που μένει είναι να το πάρεις απόφαση και να το κάνεις. Το τι θα κάνεις δεν ενδιαφέρει κανέναν. Μόνο έναν. Εσένα. Νερό θυμήσου να πίνεις και σταμάτα για λίγο την γκρίνια. Και κόψ’ το επιτέλους, το ρημάδι.

Εγώ είμαι υπεύθυνος. Μπορεί να μην είμαι σε θέση να εμποδίσω τα χειρότερα να συμβούν, αλλά είμαι υπεύθυνος για την συμπεριφορά μου απέναντι στις φοβερές ατυχίες που σκοτεινιάζουν τη ζωή. Κακά πράγματα συμβαίνουν, όντως. Το πως ανταποκρίνομαι σε αυτά καθορίζει τον χαρακτήρα μου και την ποιότητα της ζωής μου. Μπορώ να επιλέξω να κάθομαι σε μια αδρανή θλίψη, ακινητοποιημένος από την βαρύτητα της απώλειας ή μπορώ να επιλέξω να σηκωθώ από τον πόνο και να εκτιμήσω το πολυτιμότερο δώρο της ζωής-την ίδια τη ζωή.

Walter Anderson

Σήμερα ξύπνησα με το that’s life στο μυαλό. Λίγο o Frank, λίγο το matcha και η πρωινή χαιρετούρα με τον Ήλιο, το κομμάτι το άκουσα 2 φορές και αποφάσισα να φύγω νωρίτερα, να μην τρέχω και να απολαύσω την διαδρομή. Οι δύο τύποι στο ραδιόφωνο έβαλαν το τέλειο τραγούδι, ξεχασμένο και σκονισμένο από τα παλιά. Τον φάγαμε και τον Γενάρη, ξέρω νιώθεις ήδη κουρασμένος, αλλά να μαστε πάλι εδώ, με διάθεση νοσταλγική και αισιόδοξη, μια κάποια χαρμολύπη, εσύ, οι σπούδαιοι με τα γνωμικά τους και εγώ, να σου θυμίσουμε να χαλαρώσεις για λίγο. Πάρε μια βαθιά ανάσα. Άλλη μία. Πηδιοσαντό δε πηδιόσαντο ο Δίας, σου στέλνω τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς. Καλή τύχη και ότι κι αν κάνεις, δες το θετικά και χαμογέλα. Μέχρι την επόμενη φορά, ξέρεις, may the force be with you.

Μεταμεσονύκτιες συμβουλές

By Zwitsaki Macqueen

1) Ξεκίνα την μέρα με Frank.

2)Διάβασε επίσης: η ζωή είναι μικρή για να ναι θλιβερή, μωρό μου

3)