Μπόρα είναι, θα περάσει.


Brainstorming / Παρασκευή, Ιούνιος 29th, 2018

Οι τρικλοποδιές, τα πισώπλατα μαχαιρώματα, οι παρεξηγήσεις, ο βροχερός Ιούνης, το κακό το μάτι, ο Κρόνος στον Αιγόκερω και λίγη αναποδιά παραπάνω…

Ναι. Γενικά, δύσκολα. Απ’ όποια πλευρά και να το δεις, το Καλοκαίρι και όλα τα όμορφα που το απαρτίζουν, άργησε να έρθει. Βροχερός ο φετινός Ιούνης (τελικά φέτος δεν έφταιγε μόνο η έκθεση βιβλίου), παροξυσμός στην ελληνική πολιτική σκήνη, σεισμοί, πλημμύρες, δύσκολες εκλείψεις, ο Αλέξης με γραβάτα. Ο Κρόνος στον Αιγόκερω και ο ανάδρομος Άρης παίζουν με τα νεύρα μας, ενώ παράλληλα, λες και ένα δόξα τον Θεό ή ότι άλλο σε εξυπηρετεί, κάθε φόρα που μαθαίνεις ένα ακόμα καινούργιο, κακό μαντάτο.

Πράγματα ασήμαντα ίσως, παρεξηγήσεις που μπροστά στην είδηση μιας ασθένειας ή μιας απώλειας τα σκέφτεσαι και απλά γελάς. Γελάς με τα χάλια σου και με όλες εκείνες τις στιγμές που αντί να απολαύσεις όλα αυτά που έχεις, προτίμησες να μιζεριάσεις, να χαλαστείς, να θυμώσεις, να ξεσπάσεις σε λάθος άνθρωπο και να φας το απαγορευμένο παγωτό. Αλλά δυστυχώς, είμαστε τόσο μικροί. Και καταφέρνουμε πάντα με μεγάλη επιτυχία, να κάνουμε την ζωή μας και τις ζωές των άλλων, ακόμα πιο δύσκολη, απ’ ότι χρειάζεται.

Ας υποθέσουμε ότι έχασες στο στοίχημα τα μισά λεφτά για τις καλοκαιρινές διακοπές. Ή ότι σε έγραψε για πέμπτη φορά η δημοτική αστυνομία. Ότι όντως σε δούλευε ο ψυχάκιας, και τελικά, γκόμενα το είχε το Μαράκι. Ας υποθέσουμε ότι την άδεια που ήθελες, δεν σου την δίνει η ξινή (επιεικώς) διευθύντρια σου. Ότι δυσκολεύεσαι να βγάλεις συνεννόηση ακόμα και με τον άνθρωπο σου, τον μήνα οικονομικά τον βγάζεις δεν τον βγάζεις και ότι  γενικά, «γύρω γύρω Σάββατο και στην μέση Τρίτη». Ναι τα γενέθλια σου δεν τα περιμένεις πλέον με χαρά. Πάλι έχεις γάμο το επόμενο Σαββατοκύριακο και πάλι κόλλησε το σύστημα στην δουλειά, πάλι χώρισε το ζευγάρι από τον έκτο, τρίτη φορά που παραλίγο να τρακάρεις και τελικά, μήπως μας ψεκάζουν; Ή μας μάτιασαν; Μήπως φταίνε τ’ άστρα; Ρε, μήπως μας έκαναν μάγια;

Μην απογοητεύεσαι. Μπόρα είναι, θα περάσει. Μετά την βροχή, βγαίνει  πάντα ο ήλιος.

True Story #8

Πέμπτη 28 Ιουνίου 2018, ώρα 21:06. Η πτωχή πλην τίμια αρθρογράφος αποφασίζει να γράψει το παρόν άρθρο. Δεν μπορεί, σκέφτηκε, αφού είναι σκ@τοπερίοδος για όλους. Θα υπάρξει μια κάποια ταύτιση για τους περισσότερους. Πώς να περιέγραφε, χωρίς να γίνει γραφική, τις μέρες που όλα πάνε…στραβά…για όλους; 

Και το laptop της έκλεισε. Έκλεισε, αλήθεια. Και ήταν ακριβώς αυτό. Ήταν αυτό που αντικατοπτρίζε τέλεια, εκείνες, τις όχι και τόσο, ευχάριστες μέρες που όλα πάνε στραβά. Κρύος ιδρώτας έλουσε την αρθρογράφο. Ένα μήνα τώρα πάλευε να της έρθει έμπνευση και να γράψει κάτι. -Λες να χάθηκαν όλα σκέφτηκε; Πρέπει να τα ξαναγράψω; Το laptop είναι της υπομονής και μέχρι να ανοίξει θυμήθηκε ότι χάλασε και το πιστολάκι της και γελούσε με τις αναποδιές που άκουσε τελευταία ή έζησε η ίδια. Το laptop άνοιξε. Όλα ήταν έκει. Χαμογέλασε και σκέφτηκε:

-Αυτό θα είναι τέλειο για truestory! 

 

Να καθαρίσουμε τους κακομούτσουνους.

Ότι κι αν πιστεύεις, σε ότι φάση και να είσαι, δώσε τόπο στην οργή και μην σιχτιρίζεις ολημερίς. Όπως έχω ξαναγράψει στο αγαπημένο σου άρθρο Για εκείνους που επέλεξαν να είναι ευτυχισμένοι , (που αν δεν το διάβασες, καν’ το, και κοινοποίησε το, μοιράσου το και δώσε του θετική ενέργεια και πνοή), όλα είναι θέμα οπτικής. Πώς θα το δεις.

Μην τρελαίνεσαι με το παραμικρό. Όλοι ζουν το δικό τους έργο. Δεν είσαι μόνο εσύ με προβλήματα. Και εμείς αγαπήσαμε, δεν κάναμε έτσι. Πες και μια καλή κουβέντα. Βοήθησε τον διπλανό σου, και μην κοιτάς μόνο τα οπίσθια σου. Να είσαι πιο φιλικός με τον barista που σου κάνει καφέ, και χαμογέλα λίγο. Κάνε μια καλή πράξη, ένα κομπλιμέντο, πες ένα μπράβο, ένα ευχαριστώ, στείλε ένα μήνυμα, άσε ένα σχόλιο και πες τέλειο το άρθρο σου φίλη. Απέφυγε τους κακομούτσουνους, τους μίζερους, τους συνωμοσιολόγους, τους σκοτεινούς και τους ερωτευμένους. Μην κρίνεις για να μην κριθείς και μην κάνεις αυτό που δεν θέλεις να σου κάνουν.  Ξεκίνα yoga. Αν χασμουρηθείς την ώρα που θα προσπαθείς να στηριχτείς στο ένα πόδι, δεν θα είσαι ούτε γκουρού ούτε αναίσθητος. Άπλα θα αποβάλεις την αρνητική ενέργεια και το άγχος.

Αν βαρέθηκες και εσύ την μιζέρια, την κατινιά και την βλακεία, έλα να γίνουμε πολλοί. Έλα να φτιάξουμε, να προσπαθήσουμε τουλάχιστον, την δική μας πραγματικότητα. Πάντα θα υπάρχουν κακές μέρες. Πάντα κάτι θα πηγαίνει στραβά. Κάποιες φορές θα είναι σοβαρό, κάποιες άλλες, όχι και τόσο. Δώσε τόπο στην οργή. Κράτησε τα όμορφα, τα ουσιαστικά, κράτησε αυτά που αξίζει. Ε, και μεταξύ μας, βάλε και κανένα ματάκι. Είναι και τάση. May the force be with you!

 

                                                                                        Ο χορός της ζωής

Η περιοχή που διαχωρίζει την ψυχή απ΄το μυαλό προσβάλλεται ποικιλοτρόπως

από την εμπειρία –

Κάποιοι χάνουν όλο το μυαλό και γίνονται ψυχή:

τρελοί.

Κάποιοι χάνουν όλοι την ψυχή και γίνονται μυαλό:

διανοούμενοι.

Κάποιοι τα χάνουν και τα δύο και γίνονται:

αποδεκτοί. 

Τσάρλς Μπουκόφσκι