Το “ταξίδι στα Κύθηρα” και μια συναυλία.


Brainstorming, Εορταστικά / Κυριακή, 19 Απριλίου, 2020

#quarintinestories

Η επιβίβαση για τα Κύθηρα, πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Jean-Antoine Watteau. Απεικονίζει την αναχώρηση από το νησί των Κυθήρων, τη γενέτειρα της Αφροδίτης και συμβολίζει έτσι την προσωρινή φύση της ανθρώπινης ευτυχίας.

Λαχτάρησα μια συναυλία. Φούντωσε μέσα μου το όνειρο και λιγουρεύτηκα ολόγιομα φεγγάρια καλοκαιρινά, νύχτες ζεστές, αληθινές και ερωτικές, με αγαπημένους καλλιτέχνες να μας τραγουδούν, παγωμένες μπύρες να μας μεθούν και τραγούδια γνώριμα και παλιά να μας ταξιδεύουν. Στο θέατρο Γης, πεθύμησα τις αγκαλιές μας και τα μεθυσμένα από την μουσική χαμόγελά μας.- Θυμάσαι τις αγκαλιές;- Τις συζητήσεις μας πριν ξεκινήσουμε το τραγούδι και τον χορό στο δέντρο, σημείο συνάντησης, στην Μαλακάσα. Θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος ήταν βραδιές μαγικές και λαχτάρησα εκείνες τις μελωδικές μας νύχτες.

Η αγάπη είναι ο σκοπός. Η ζωή είναι το ταξίδι. ~ Όσσο

Πόσο σουρεάλ το φετινό Πάσχα. Πόσο wtf? Μετακίνηση 6 λοιπόν και μάλλον θα περάσει καιρός για να βρεθούμε ξανά στο Δάσους, να τραγουδησούμε αγκαλιά το αγαπημένο μας τραγούδι. Καθόλου δεν τα μπορώ τα νέα μας αξεσουάρ και μαζί με τα κλειδιά, δεν πρέπει πλέον να ξεχνάς τα γάντια και τα αντισηπτικά. Αλλά έλα που έτσι τα έφερε η ζωή και γεροί να είμαστε, το ζήσαμε και αυτό.

Νωρίς το πρωί λίγοι κυκλοφορούμε στην παραλία. Άδειο το λιμάνι και ο Όλυμπος από μακριά μας κρατάει συντροφιά. Απόλαυση λυτρωτική αυτές οι ηλιόλουστες πρωινές περιπλανήσεις στον Θερμαικό και πρώτη φορά σε όλη μου την ζωή, βρέθηκα να χαζεύω αντί για τα κύματα, τα αλμυροχτυπημένα μπαλκόνια της Λεωφόρου Νίκης και τους τυχερούς που γεύονται καθημερινά την ομορφιά της θάλασσας, στο πιάτο!

Κάτω από την σκιά των δέντρων στον Πύργο τον λευκό, γαλήνεψα από την ομορφιά της ανοιξιάτικης μέρας και το μάτι μου έπεσε σε ένα μήνυμα που κάποιος αναρχικά ρομαντικός θεσσαλονικιός άφησε με σπρέι σε ένα χαμηλό τοιχάκι. ” Covid-19 Χαλαρά δεν θέλει πανικό”.

Χαλαρά, δεν θέλει πανικό και λένε, να δεις, που θα μας λείψουν αυτές οι μέρες της απραξίας. Κάτι ήρθε να μας διδάξει όλο αυτό, ευλογία ή επανεκκίνηση, άραγε θα καταφέρουμε να το απολαύσουμε και να το εκμεταλλευτούμε στο έπακρον; Τέτοιο διάλειμμα δεν ξανάγινε ποτέ. Όμως τα δεδομένα άλλαξαν και εκτός από τις συναυλίες, πολύ φοβάμαι ότι θα λαχταρήσω κι άλλες στιγμές από την προ καραντίνας εποχή.

Αυτό που έχει σημασία στη ζωή δεν είναι τι σου συμβαίνει, αλλά τι θυμάσαι και πως το θυμάσαι . ~ Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές

Στην επιστροφή το στέκι μας ήταν και αυτό κλειστό. Θυμήθηκα την υδρόγειο που διακοσμεί την αγαπημένη μας γωνιά. Τραγούδια πλημμύρισαν το μυαλό και ήταν πολλές οι φορές, ήταν πολλά τα ποτά και οι μπύρες, πολλά τα ψιθυριστά τα σ’ αγαπώ, πολλά τα γέλια και οι αγκαλιές. Σε εκείνη την γωνιά, σε εκείνη την υδρόγειο μοιραστήκαμε πολλές φορές το δικό μας “ταξίδι στα Κύθηρα”. Τον δικό μας ταξίδι στο μαγικό και μυθικό παράδεισο.

Όνειρα πουλιά μου ταξιδιάρικα…

Πόσο σουρεάλ το φετινό Πάσχα. Ασύγκριτο. Μελαγχολικό, νοσταλγικό και αμήχανο. Πάλι εδώ με ανάλογη διάθεση να σου πω ένα χρόνια πολλά και να σε συντροφεύσω για λίγα λεπτά. Ονειρεύομαι το ταξίδι στα Κύθηρα. Προσδοκώ ένα αύριο διαφορετικό μα συνάμα ελπιδοφόρο. Ανυπομονώ για μια νέα αρχή πιο ουσιαστική και αληθινή. Κάτι ήρθε να μας διδάξει όλο αυτό και ένα από αυτά, τη σπουδαιότητα, του να αγαπάς και να αγαπιέσαι. Γιατί όπου υπάρχει μεγάλη αγάπη, υπάρχουν πάντα θαύματα. Εις το επανιδείν αδέρφια. Τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς. Μέχρι την επόμενη συναυλία μας…may the force be with you.

Όπου υπάρχει μεγάλη αγάπη, υπάρχουν πάντα θαύματα. ~ Willa Cather